سبک پست مدرن در طراحی داخلی؛ چگونه بدون شلوغی اجرا کنیم
سبک پست مدرن در طراحی داخلی برخلاف چیزی که از نامش برمی‌آید، صرفاً نسخه‌ای جدیدتر از سبک مدرن نیست؛ در این سبک می‌توان سادگی مدرن را با رنگ، فرم و تضاد ترکیب کرد. اما اگر این ترکیب بدون برنامه انجام شود، نتیجه بیشتر شلوغی است تا پست‌مدرن.
پست‌مدرن یعنی آزادی در طراحی، نه بی‌قاعدگی در طراحی؛ زیر بازیگوشی ظاهری این سبک، همیشه یک نظم پنهان وجود دارد. در ادامه مسیری مشخص می‌بینید: از تفاوت پست‌مدرن با مدرن، تا معیار جلوگیری از شلوغی، رنگ، مبلمان و اجرای این سبک در اتاق خواب و پذیرایی.
- سبک پست مدرن با مدرن چه فرقی دارد؟
- پست مدرن برای چه کسانی مناسب است؟
- نظم پنهان؛ چطور بدون شلوغی اجرا کنیم؟
- رنگ در سبک پست مدرن را چگونه انتخاب کنیم؟
- مبلمان؛ ترکیب دلخواه بدون بی‌سلیقگی
- نقطه کانونی و تضاد سنجیده
- اتاق خواب؛ تضاد ملایم‌تر
- الگوهای هندسی و بافت
سبک پست مدرن با مدرن چه فرقی دارد؟
سبک مدرن بر پایه‌ی سادگی و عملکردگرایی است؛ هر عنصر باید کاربرد مشخصی داشته باشد و رنگ‌بندی معمولاً خنثی و کنترل‌شده می‌ماند. پست‌مدرن دقیقاً واکنشی به همین سادگی است.
در سبک پست‌مدرن، فرم می‌تواند بر عملکرد اولویت پیدا کند، رنگ جسورانه‌تر می‌شود و ترکیب عناصر متضاد (مثل یک قطعه‌ی کلاسیک کنار مبلمان ساده‌ی هندسی) پذیرفته و حتی مطلوب است. اگر به دنبال فضایی با شخصیت و تضاد هستید، نه سادگی محض، پست‌مدرن مسیر مناسب‌تری از مدرن است.
پست مدرن برای چه کسانی مناسب است؟
این سبک برای کسی مناسب است که از فضاهای کاملاً یکدست و ساده خسته شده و به ترکیب سبک‌ها، رنگ و تضاد بصری علاقه دارد؛ کسی که می‌خواهد خانه‌اش شخصیت متفاوتی نسبت به الگوهای رایج داشته باشد.
اما اگر نظم کاملاً مینیمال یا فضایی بدون هیچ تضاد رنگی را ترجیح می‌دهید، پست‌مدرن ممکن است انتخاب مناسبی نباشد؛ در این حالت سبک مدرن یا مینیمال احتمالاً با سلیقه‌ی شما هماهنگ‌تر است.
نظم پنهان؛ چطور بدون شلوغی اجرا کنیم؟
بیشتر راهنماهای این سبک می‌گویند «هیچ قانونی وجود ندارد»، بدون این‌که معیاری برای جلوگیری از شلوغی بدهند. اما طبق تحلیل نشریه‌ی Maverick Frame، تفاوت یک فضای پست‌مدرن موفق با یک فضای شلوغ و بی‌نظم، در وجود یک نظم پنهان زیر بازیگوشی ظاهریست.
این نظم از سه تکنیک ساخته می‌شود. اول، پالت رنگی را به چند رنگ اشباع‌شده‌ی مشخص محدود کنید و همان‌ها را در نقاط مختلف فضا تکرار کنید، نه این‌که با هر وسیله‌ی جدید یک رنگ تازه اضافه کنید.
دوم، حداقل یک سطح بزرگ (یک دیوار، کف یا مبل اصلی) را کاملاً خنثی و آرام نگه دارید تا چشم جایی برای استراحت داشته باشد.
سوم، به‌جای چند الگوی هندسی مختلف، یک الگو (مثلاً راه‌راه یا چهارخانه) را در چند نقطه‌ی فضا تکرار کنید.
رنگ در سبک پست مدرن را چگونه انتخاب کنیم؟
پایه‌ی رنگی معمولاً خنثی است؛ سفید، کرم، خاکستری یا بژ. روی این پایه، یک یا دو رنگ تأکیدی جسورانه مثل زرد، قرمز، نارنجی یا سبز اضافه می‌شود.
رنگ زیاد به‌معنی پست‌مدرن بودن نیست. یک ترکیب عملی این است: زمینه‌ی خنثی، مبلمان اصلی ساده، و یک رنگ شاخص فقط روی یک یا دو عنصر مثل مبل، صندلی یا یک اثر هنری؛ نه پخش‌شده در سراسر فضا.
مبلمان؛ ترکیب دلخواه بدون بی‌سلیقگی
مبلمان این سبک نباید حتماً عجیب یا غیرمتعارف باشد. ترکیب خطوط صاف و منحنی، یا کنار هم قرار گرفتن یک قطعه‌ی کلاسیک با مبلمان ساده‌ی امروزی، دقیقاً همان تضاد شناسنامه‌دار پست‌مدرن را می‌سازد.
مثلاً ترکیب یک مبل کلاسیک با کنده‌کاری در کنار میز و صندلی ساده‌ی هندسی، دقیقاً همان تضاد شناسنامه‌دار این سبک را می‌سازد؛ به‌شرطی که رنگ یا بافت مشترکی این دو را به هم متصل کند.
دور میز غذاخوری هم، صندلی ناهارخوری با فرم گرد یا هندسی، الگوی تکرارشونده‌ای می‌سازد که فضا را منسجم نگه می‌دارد، حتی وقتی بقیه‌ی عناصر پذیرایی متنوع‌ترند.
نقطه کانونی و تضاد سنجیده
یک عنصر شاخص (یک مبل، دیوار، لوستر یا اثر هنری) را انتخاب کنید و بقیه‌ی عناصر فضا را حول همان بچینید؛ نه این‌که چند نقطه‌ی شاخص هم‌زمان با هم رقابت کنند.
یک میز کنسول با فرم غیرمعمول، می‌تواند به‌تنهایی نقطه‌ی کانونی فضا باشد، بدون نیاز به چند عنصر شاخص هم‌زمان که فقط توجه را پخش می‌کنند.
اتاق خواب؛ تضاد ملایم‌تر
در اتاق خواب، تضاد پست‌مدرن باید ملایم‌تر از پذیرایی اجرا شود؛ رنگ‌های آرام‌تر و خطوط نرم‌تر، آرامش خواب را حفظ می‌کنند بدون این‌که شخصیت سبک از بین برود.
سفارش ساخت تخت خواب برای خانه با خطوط قوس‌دار به‌جای زوایای تیز، همان حس نرم و متضاد این سبک را به اتاق خواب می‌آورد، بدون این‌که فضا بیش‌ازحد پرانرژی شود.
الگوهای هندسی و بافت
الگوهای هندسی مثل راه‌راه یا چهارخانه روی روکش مبل، فرش یا تابلو، جلوه‌ی رایج این سبک است؛ اما طبق همان اصل نظم پنهان، بهتر است یک الگو در کل فضا تکرار شود، نه چند الگوی مختلف که با هم رقابت کنند.
یک میز و صندلی قهوه‌خوری با پایه‌ی کوتاه و فرم ساده، مکمل خوبی برای این بافت و الگوهاست، بدون این‌که خودش با آن‌ها رقابت بصری کند.
اجرای سبک پست مدرن، در نهایت به همان اصل اول برمی‌گردد: آزادی در طراحی، نه بی‌قاعدگی در طراحی. با محدودکردن پالت رنگی، نگه‌داشتن یک سطح خنثی برای استراحت چشم و انتخاب یک نقطه‌ی کانونی مشخص، می‌توان تضاد و شخصیت این سبک را داشت بدون این‌که فضا شلوغ به‌نظر برسد. اگر برای ایجاد نقطه‌ی کانونی یا تضاد سنجیده به مبلمانی با فرم یا رنگ خاص نیاز دارید، می‌توانید جزئیات فضای خود را مطرح کنید تا طراحی متناسب با آن را انجام دهیم.
